Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Edgar Broughton Band. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Edgar Broughton Band. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 25 Δεκεμβρίου 2011

Best Progressive Rock Songs Part V

Ας ξεκινήσω πρώτα δίνοντας τις ευχές μου σε όσους γιορτάζουν και όχι μόνο, με υγεία και ότι επιθυμεί ο καθένας. Χριστούγεννα λοιπόν στα οποία έτυχε να γράψω και το τελευταίο μέρος από το αφιέρωμα μου στα top 20 progressive rock τραγούδια με βάση τα δικά μου κριτήρια. Θα μου πείτε τώρα εσείς τι κάνω χριστουγεννιάτικα μπροστά στον ηλεκτρονικό υπολογιστή και δεν είμαι έξω είτε για κανένα καφέ είτε σε κανέναν φίλο για επίσκεψη. Ήμουν το μεσημέρι και έχω σκάσει από το φαΐ που δε μπορώ να κουνηθώ, οπότε χαλαρώνω τώρα πίνοντας καφεδάκι και γράφοντας για τα τελευταία τέσσερα τραγούδια.
Ξεκινάω λοιπόν με το νούμερο 4 και τους Jane από τη Γερμανία με το Spain από το album Together  του 1972 για μένα το καλύτερο τους για το οποίο είχα αναφερθεί ξανά στο αφιέρωμα τους. Πάμε να το ξανακούσουμε...


Ήρθε η ώρα για τις τρεις πρώτες θέσεις....
Στη θέση νούμερο τρία οι Camel  με το Lady Fantasy από το mirage του 1974 τα λόγια περιττά...


Στο νούμερο δύο οι Edgar Broughton Band με το Evening Over Rooftops το οποίο άνετα θα μπορούσε να είναι και στη θέση 1 αν δε την είχε καταλάβει το solo του Gilmour με το Comfortably Numb, οπότε ήρθε η ώρα και για τα δύο



Χρόνια πολλά σε όλους ξανά.....

Κυριακή 2 Οκτωβρίου 2011

Review for the 14 first posts

Ήρθε η ώρα να κάνω μια μικρή ανασκόπηση για όσα συγκροτήματα έχω γράψει μέχρι τώρα στα πρώτα δεκατέσσερα άρθρα μου. Ξεκίνησα τα άρθρα μου με τους Pink Floyd, χωρίς να αναφερθώ εκτενώς στην ιστορία τους και τη μουσική τους. Ο λόγος ήταν μάλλον, ότι είναι τόσο μεγάλο συγκρότημα που ο κόσμος λίγο πολύ γνωρίζει τα πάντα για τους θεούς.

Αναφέρθηκα στους Camel, με τη μελωδική μουσική τους και τον Latimer ένα ιδιοφυή μουσικό. Δε θα μπορούσα να μην αναφέρω τους Καναδούς Rush, με τον εκπληκτικό drummer Neil Peart και τον Geddy Lee με τη πολύ ιδιαίτερη φωνή. Αναφέρθηκα στη Γερμανική σκηνή της Progressive Rock με κύριους αντιπρόσωπους της, τους Eloy και Jane.

Δε θα μπορούσα να μην αναφερθώ στους τεράστιους Yes, οι οποίοι είναι από τους πρωτεργάτες της συγκεκριμένης μουσικής, όπως και οι Genesis του Gabriel και Collins. Τέλος έγινε αναφορά σε άλλο ένα τεράστιο συγκρότημα τους King Crimson του Fripp, στους Edgar Broughton Band και σε ένα συγκρότημα που πολλοί από εσάς μπορεί να μη το γνωρίζατε και εννοώ τους Gravy Train.

Σήμερα λοιπόν θα ανεβάσω 3 τραγούδια, τα οποία το καθένα κρύβει  μια μικρή ιστορία για μένα. Το πρώτο είναι το Comfortably Numb, ο ύμνος της Progressive για μένα από τους Pink Floyd και το τραγούδι που με χαρακτηρίζει και εκφράζει απόλυτα.


Δεύτερο κομμάτι το Lady Fantasy από τους Camel που είναι ένα τυχερό τραγούδι για μένα αφού με αυτό να ηχεί στα αυτιά μου έκανα μία καλή μπάζα σε online καζίνο (πολύ καλή όμως).



Τέλος τρίτο τραγούδι είναι το Dawn από Jane. Ο λόγος είναι ότι είναι το τραγούδι που άκουγα όταν γνώρισα τη κοπέλα μου σε ένα ταξίδι προς τη Μήλο επάνω στο καράβι. Ωραία ιστορία θα την αναφέρω κάποια στιγμή.....

Τρίτη 20 Σεπτεμβρίου 2011

Edgar Broughton Band


Edgar Broughton Band ένα τρελό, τρελό  συγκρότημα.  Ξεκίνησαν με blues αλλά στη πορεία έγιναν ένα πολύ δυνατό progressive συγκρότημα με πολλούς πειραματισμούς,  χωρίς όμως ποτέ να γίνουν τόσο γνωστοί όσο άλλα συγκροτήματα του χώρου (π.χ Pink Floyd). Τραγουδιστής τους ήταν ο Edgar του οποίου η φωνή είχε εκπληκτική ομοιότητα με του Captain BeefHeart, ενώ ο αδερφός του στα drums δίνει ρέστα. Στα 40 χρόνια της πορείας τους στη μουσική έχουν βγάλει οχτώ studio album και μερικά live, ενώ συμμετείχαν και σε μερικά compilation της δισκογραφικής Harvest (γνωστή για τα prog groups που υπέγραφαν σε αυτήν).

Τα κυριότερα  και καλύτερα album είναι τα εξής: Wasa Wasa (1969), Sing Brother Sing (1970) Edgar Broughton Band (1971) ενώ έχουν στο ενεργητικό τους και ένα πολύ καλό live album το Keep Them Freaks a Rollin': Live at Abbey Road 1969 (2004). Σε αυτά μέσα θα ακούσετε μερικά εκπληκτικά κομμάτια όπως Love on the Rain, Dawn Crept Away, There's No Vibrations, But Wait! Thinking Of You .

Φυσικά άφησα επίτηδες εκτός το Evening Over Rooftops διότι πρόκειται για τραγούδι αριστούργημα. Ήταν το πρώτο τραγούδι που άκουσα από αυτούς και πραγματικά  το ερωτεύτηκα. Νιώθω πως όποτε ακούω το συγκεκριμένο κομμάτι ότι βρίσκομαι σε κάποιο ταξίδι  που δε θέλω να τελειώσει.  Πρέπει να το έχω ακούσει κυριολεκτικά άπειρες φορές και γνωρίζοντας τους στίχους να το έχω τραγουδήσει ακούγοντας το, επίσης άπειρες φορές.

Απολαύστε το: