Best Progressive Rock Songs Part I

Εδώ είμαι πάλι μετά από ένα γεμάτο σαββατοκύριακο μακρία από την Αθήνα και το ότι συνεπάγεται αυτό γεμίζοντας μπαταρίες για τη συνέχεια. Η αλήθεια είναι ότι δεν έχω πολύ διάθεση για να γράψω για ένα συγκεκριμένο συγκρότημα αλλά έχω φοβερή διάθεση να γράψω για τραγούδια της progrssive rock μουσικής που τα θεωρώ μέσα στα είκοσι καλύτερα.
Οπότε λέω να εγκαινιάσω μια σειρά από πέντε αρθράκια στα οποία θα βάζω κάθε φορά από τέσσερα τραγούδια με σειρά από το είκοσι ως το ένα. Και άμα θέλετε βάλτε και στοίχημα ότι θα φτάσω στο νούμερο ένα όχι όπως το Ράδιο Αρβύλα.

Στο νούμερο είκοσι λοιπόν ένα κομμάτι από Irish Coffee το The Begining of the End το οποίο το έχω ξαναβάλει σε παλαιότερο post. Στο δέκα εννιά ο τεράστιος Mike Oldfield με το Tubular Bells που έγινε πασίγνωστο στο ευρύ κοινό από τη ταινία Εξορκιστή για τον οποίο δεν έχω γράψει ακόμα αλλά θα γίνει πολύ σύντομα. Ας τον απολαύσουμε στο παρακάτω βίντεο.




Συνεχίζω με το 18 στο οποίο είναι οι Iron Butterfly με το In a Gadda Da Vida οι οποίοι έχουν αναφερθεί σε προηγούμενο post.

Τέλος στο 17 Alan Parson's Project με το Eye in the Sky το οποίο πάει πακέτο με το πρώτο τραγούδι του album το Sirious Instr.  Οπότε τώρα ακούμε.....

Iron Butterfly

Iron Butterfly

Iron Butterfly ένα συγκρότημα από την Αμερική που ιδρύθηκε το 1966 στο San Diego. Η σύνθεση του group άλλαξε πολλές φορές από το πρώτο κιόλας χρόνο της δημιουργίας τους, αφού από τα αρχικά μέλη Doug Ingle (φωνητικά), Jack Pinney (drums), Greg Willis (μπάσο) και Danny Weis (κιθάρα), αντικαταστάθηκαν από τον Jerry Penrod (μπάσο) και Ron Bushy (drums). Στη συνέχεια έφυγαν όλοι εκτός από τον Ingle και τον Bushy ενώ προστέθηκαν ο Lee Dorman και ο Eric Braunn. Στη συνέχεια έγιναν και άλλες αλλαγές στο συγκρότημα οι οποίες όμως δε το επηρέασαν τόσο αφού η επιτυχία του group ήταν πια δεδομένη.

Κυκλοφόρησαν 6 studio album με κορυφαίο όλων το in-a-gadda-da-vida για το οποίο μου έχουν πει και μία ιστορία. Στο συγκεκριμένο album υπάρχει και το ομώνυμο κομμάτι που είναι εκπληκτικό και για το οποίο κυκλοφορεί μια φήμη. Σύμφωνα με αυτή, το κομμάτι ονομαζόταν κανονικά in the garden of eden αλλά στις πρόβες που έκαναν, πρέπει να είχαν πιει ότι είχαν βρει μπροστά τους από αλκοόλ και ναρκωτικά. Απολαμβάνοντας το ταξίδι της ψυχεδέλειας λοιπόν, άρχισαν να το τραγουδάνε όπως νάνε με συνέπεια το αποτέλεσμα να τους αρέσει και να το αφήσουν έτσι.

Εμένα προσωπικά μου αρέσει πολύ και το άλμπουμ Ball (1969) aαπο το οποίο ξεχωρίζω το filled with fear , in the time of our lives, και Lonely boy.

Ας τους απολαύσουμε σε μεγάλη ηλικία αλλά σε μία εκπληκτική εκτέλεση του Butterfly Blue από το Metamorphosis (1970) και στο πιο γνωστό κομμάτι τoυς το in a gadda da vida.