Η Σταρ Γιόντσεβα Δίνει Συγκλονιστικές Παραστάσεις

Πρόσφατα το ελληνικό κοινό είχε την τιμή να απολαύσει παραστασεις όπερας από τη Λυρική Σκηνή με πρωταγωνίστρια την εμβληματική Σόνια Γιόντσεβα. Η Αίθουσα Σταύρος Νιάρχος γέμισε με μελωδίες από άριες του Πουτσίνι με τη ντίβα της όπερας να κυριαρχεί στη σκηνή. Ποια είναι όμως η Σόνια Γιόντσεβα;

Το 1981 γεννιέται στο Πλόβντιβ της Βουλγαρίας η Σόνια Γιόντσεβα. Το πάθος αλλά και το ταλέντο της για τη μουσική φάνηκε από την ηλικία των έξι, τίποτα, όμως, δε φανένε τότε τη συγκλονιστική πορεία που θα ακολουθούσε. Η Γιόντσεβα σπούδασε πιάνο και φωνητική στην Εθνική Σχολή Μουσικής και Χορού στο Plovdiv. Στα εφηβικά της χρόνια πήρε μέρος σε πολλούς μουσικούς διαγωνισμούς και διακρίθηκε σε πολλούς από αυτούς. Οι σπουδές της στο κλασσικό τραγούδι είναι προχωρημένες (φοίτησε στο Conservatoire de Musique de Genève) 

Το 2010 η διεθνούς φήμης σοπράνο κερδίζει το πρώτο βραβείο στο διαγωνισμό Operalia ενώ το 2013 κάνει το ντεμπούτο της στη Metropolitan Opera ως Τζίλντα στο Rigoletto. Εκτοτε ακολουθεί μία ξέφρενη πορεία με την Γιόντσεβα να πρωταγωνιστεί σε παραστασεις όπερας στις μεγαλύτερες σκηνές σε όλο τον πλανήτη.

Η Γιόντσεβα έχει ερμηνέυσει μεταξύ άλλων άριες από την Tosca, La Traviata, La boheme και Otello.  To 2020 η Γιόντσεβα ανακοινώνει τη δημιουργία της δικής της εταιρείας SY11 και την ίδια χρονιά η εταιρεία Rolex την επιλέγει ως παγκόσμιο πρεσβευτή (World Ambassador).

Η ζωή της Γιόντσεβα δεν είναι μόνο όμως γεμάτη παραστάσεις. Η σοπράνο έχει ένα γιο και μια κόρη και ζει με το συζυγό της στο Canton of Vaud της Ελβετίας. 

Τα Είδη Ρεσιτάλ

Ένα ρεσιτάλ παρουσιάζει έναν συγκεκριμένο μουσικό, συνήθως πιανίστα ή κάποιον συνοδευόμενο από πιανίστα. Παρόλα αυτά, υπάρχουν διάφορα είδη ρεσιτάλ. Το Duo Recital συνίσταται από δύο άτομα τα οποία μοιράζονται παρουσία ή ένα ρεσιτάλ από μια ομάδα μουσικών. Η μουσική δωματίου είναι γενικά μια μικρή ομάδα μουσικών που παίζουν χωρίς μαέστρο. Το κουαρτέτο εγχόρδων (δύο βιολιά, μια βιόλα και ένα τσέλο) είναι ίσως ο πιο δημοφιλής συνδυασμός από όλους. Μια άλλη δημοφιλής ομάδα είναι ένα Piano Trio (όχι τρία πιάνα, αλλά ένα πιάνο που παίζει με βιολί και τσέλο). Υπάρχουν ποικίλοι άλλοι συνδυασμοί όπως ομάδες πνευστών, φωνητικές ομάδες, ομάδες κρουστών αλλά και μικτές ομάδες. Συχνά ένα συγκρότημα πραγματοποιεί μια ολόκληρη συναυλία από μόνο του, αλλά ορισμένες συναυλίες μουσικής δωματίου μπορούν να περιλαμβάνουν διαφορετικούς συνδυασμούς παικτών και/ή τραγουδιστών.

Στο ρεσιταλ που πραγματοποιείται από μια Ορχήστρα Δωματίου, υπάρχει μια ορχήστρα μικρού μεγέθους, από δέκα έως σαράντα μουσικούς. Η ορχήστρα διαφέρει σε μέγεθος ανάλογα με το είδος της μουσικής. Ορισμένες συναυλίες ορχήστρας δωματίου χρησιμοποιούν μόνο έγχορδα όργανα, αλλά συχνά υπάρχουν και άλλα όργανα. Συνήθως οι ορχήστρες δωματίου καθοδηγούνται από έναν μαέστρο, αλλά κάποιες φορές μπορεί να υπάρχουν και εξαιρέσεις. Στο ρεσιτάλ από μια Συμφωνική Ορχήστρα (ή Φιλαρμονική), μια μεγάλη ορχήστρα, η οποία  μπορεί να έχει ογδόντα ή και περισσότερους μουσικούς, παρουσιάζει με όλες τις οικογένειες οργάνων: έγχορδα, ξύλινα πνευστά, χάλκινα, κρουστά και συχνά άρπα και πιάνο. Μια ορχήστρα τέτοιου μεγέθους έχει έναν μαέστρο και συνήθως περιλαμβάνει έναν καλλιτέχνη που παίζει ή τραγουδά με την ορχήστρα. Συχνά προστίθεται και μια χορωδία.

Operetta The Fun Side Of Opera

Operetta is a type of theater and a style of light opera. Dialogue, singing, and dancing are all included. In terms of music, orchestral size, opera length, and ostensibly theme, it's a lighter version of an opera. Operettas are frequently cheerful and funny, despite their brief duration, because they make very contentious political remarks in opposition to authoritarian governments and the troops in attendance.

Around 1850, the operetta was established as a musical genre in Paris. When Prussia conquered Paris in 1870, the operetta's center shifted to Vienna. During the First World War, the operetta's form continued to change.

 "Operetta" is an Italian word that means "small opera." It was originally used to designate a less ambitious opera than opera. Operetta focuses on the marginalized, such as the Afrolatina community in Cuba, and has opened numerous doors for African performers, leading to international career opportunities in some cases, in a format that is accessible to a wider audience. In the mid-1800s, operettas were acknowledged in France, and their success led to the creation of many national-style operettas. Austria, Germany, the United Kingdom, Spain, the Philippines, Mexico, Cuba, and the United States all adopted the distinctive style. The last century saw the creation of cultural cosmology as a result of the mobility of operettas between countries. Operettas were a prominent genre until the 1930s, when it was superseded by modern musical theatre. Johann Strauss, Jacques Offenbach, Franz Lehár, and Francisco Alonso are among the finest operetta composers.

The French bouffe opera and other operettas that flourished between the mid-fifties and the early-twentieth century have a lot in common. Conversations are interspersed with musical pieces; the music is generally in the operatic form, but the protagonist or chorus is frequently required to dance. The 19th century's varied songs are the focus of this study.