Κυριακή, 11 Μαρτίου 2012

Cretan Music Part II

Καλησπέρα σε όλους....

Χαρούλης
Απέκτησα μπαταρία για το laptop και είμαι έτοιμος να συνεχίσω το γράψιμο για τη Κρητική μουσική. Τι καλύτερη ευκαιρία για τη Κρητική μουσική από το να γράψω για τον Χαρούλη μετά το live του που είδα χτες στο Σταυρό του Νότου. Δεν τον είχα παρακολουθήσει ποτέ ζωντανά και μπορώ να ομολογήσω ότι ήταν καταπληκτικός. Μετά τη χτεσινή βραδιά σιγουρεύτηκα ακόμα περισσότερο για τον Χαρούλη ότι πρόκειται για έναν πολύ καλό μουσικό, απλό άνθρωπο, χαμηλών τόνων ο οποίος δείχνει και πολύ καλό παιδί και κυρίως δείχνει να μην έχει καβαλήσει το καλάμι.

Η μουσική του χρησιμοποιεί πολλά στοιχεία από την Ελληνική έντεχνη μουσική συνδυάζοντας τα με την παραδοσιακή Κρητική μουσική. Στο Λαούτο υπήρχαν φορές που νόμιζες ότι θα αρπάξει φωτιά από τη ταχύτητα που έπαιζε. Οι μουσικοί που τον συνόδευαν ήταν εξίσου πολύ καλοί, από τον κιθαρίστα και τον ντράμερ έως τον μουσικό που έπαιζε τσέλο και κυρίως το παλικάρι που έπαιζε από κλαρίνο και φλογέρα έως ασκομπαντούρα. Η λίστα των τραγουδιών που έπαιξαν ήταν κυρίως προσωπικά κομμάτια του Χαρούλη αλλά υπήρχαν και μερικά όπως ο Αποχαιρετισμός του Μουντάκη ή η Καινούρια Ζάλη από τις Τρύπες. Όπως και να έχει πέρασα πραγματικά πολύ ωραία, ο Χαρούλης ήταν εκπληκτικός και θα πρότεινα σε όλους ότι μουσική και να ακούν να πάνε να τον ακούσουν.
Απολαύστε τον στα δύο επόμενα βίντεο.....







Σάββατο, 3 Μαρτίου 2012

Ώρα για Κρητική Μουσική ( Cretan Music)

Καλημέρα....

Λύρα
Ξεκινάω κατευθείαν απαντώντας σίγουρα στην ερώτηση που θα έχετε κάνει όλοι βλέποντας τον τίτλο. Τι δουλειά έχει η κρητική μουσική σε ένα blog για progressive rock μουσική; Η απάντηση είναι απλή... απλά γουστάρω πολύ τα κρητικά τραγούδια, τη λύρα και το λαούτο και αποφάσισα να μοιραστώ μαζί σας τον ενθουσιασμό μου και την αγάπη μου για τη κρητική μουσική.

Προσωπικά έχω μια λατρεία για τη Κρήτη παρόλο που έχω πάει μικρός σε ηλικία και δε θυμάμαι πολλά (άλλη μία φορά πήγα το 97 έξω από τα Χανιά) και με ότι έχει σχέση με τη Κρήτη. Από τα κρητικά προϊόντα όπως ρακί, γραβιέρα και πολλά άλλα έως τους λεβέντικους Κρητικούς χορούς και κυρίως τη Κρητική μουσική.


Λαούτο
Κύριος εκφραστής της ήταν ο Ξυλούρης όπως όλοι ξέρετε και ήταν   αυτός που την έβγαλε από τα στενά όρια του νησιού κάνοντας την γνωστή σε όλη την Ελλάδα. Εξίσου μεγάλοι καλλιτέχνες από το νησί ήταν ο Μουντάκης ένας τεράστιος λυράρης όντας  ο περισσότερο ηχογραφημένος λυράρης Κρητικής μουσικής, ενώ ακόμα και σήμερα ο Γαργανουράκης με τη λύρα του συνεχίζει να προσφέρει στη Κρητική μουσική όπως και ο τεράστιος Ψαραντώνης με τα ριζίτικα του τα οποία είναι βέβαια πιο βαριά τραγούδια αλλά εξίσου όμορφα. Υπάρχουν ακόμα πολλοί αξιόλογοι όπως ο Ζερβουδάκης, ο Μπικάκης, Ζωϊδάκης, Ζερβάκης κ.α
Τελευταίο αναφέρω τον Γιάννη Χαρούλη (τον οποίο θα ακούσω την επόμενη βδομάδα live) γιατί έχω την αίσθηση ότι θα ξαναβάλει με το τρόπο του τη Κρητική μουσική πάλι σε όλα τα σπίτια με ταπεινότητα και όχι από μόδα. Ελπίζω να μη διαψευσθώ.

Υπόσχομαι να συνεχίσω και στο επόμενο άρθρο με κρητικά αρκεί να έχω τον ηλεκτρονικό υπολογιστή γιατί θα πρέπει να τον δανείσω για δύο μέρες σε φιλαράκι για να γράψει την εργασία του επειδή το δικό του απεβίωσε χτες ενώ το φορητό μου δεν ανάβει καν θέλει νέο τροφοδοτικό (η μπαταρία άδειασε).

Ώρα και για μουσική με βίντεο....




Κυριακή, 19 Φεβρουαρίου 2012

Uriah Heep - Heavy Progressive

Uriah Heep
Uriah Heep ένα συγκρότημα θρύλος το οποίο δεν ανήκει ακριβώς στη progressive σκηνή αλλά περισσότερο στο classic rock. Μπορεί να πει κανείς ότι ανήκει στο heavy prog rock από πλευράς progressive αφού διαθέει τέτοια στοιχεία αλλά όπως και να το κάνουμε το όνομα και τη καριέρα το έκαναν ώς κλασικό συγκρότημα της ροκ μουσικής.

Δημιουργήθηκαν το 1969 από τους Spice των David Garrick (μετέπειτα Byron) και Mick Box ενώ το όνομα τους το πήραν από έναν χαρακτήρα του Charles Dickens από το έργο David Copperfield.

Κύριο χαρακτηριστικό στον ήχο τους τα πλήκτρα από τον Ken Hensley και οι δυνατές φωνητικές ερμηνείες από τον Byron (δυστυχώς πέθανε το 1985). Μαζί με Led Zeppelin, deep Purple και Black Sabbath (ίσως και αρκετούς ακόμα) έφεραν στο προσκήνιο τον ήχο της σκληρής ροκ μουσικής (hard rock) και προετοίμασαν το έδαφος για τη μέταλ μουσική.

Μέχρι στιγμής στο ταξίδι της μουσικής τους έχουν κυκλοφορήσει είκοσι τέσσερα studio albums με τα πρώτα να είναι πραγματικά αριστουργήματα όπως το Salisbury, Look at Yourself, Demons and Wizards, The Magician's Birthday.Γενικά δε μπορεί κανείς να βρει album τους ειδικά την εποχή των 70's που να το κυκλοφόρησαν μόνο και μόνο για να βγάλουν φράγκα. Προσωπικά έχω τα πρώτα 7 άλμπουμ τους από τα οποία ξεχωρίζω ακόμα περισσότερο αυτά που έφραψα παραπάνω.

Ας ακούσουμε μερικά κομμάτια που άφησαν εποχή......







Κυριακή, 5 Φεβρουαρίου 2012

Mostly Autumn

Mostly Autumn
Μετά από πολύ καιρό αποφάσισα να γράψω για ένα νέο progressive rock συγκρότημα με επιρροές από τα κλασικά 70's. Οι Mostly Autumn λοιπόν χηματίστηκαν το 1996 και βασικές τους επιρροες ήταν οι Pink Floyd, οι Genesis, οι Deep Purple και αρκετά ακόμα συγκροτήματα. Εμένα μου συστήθηκαν από έναν φίλο μου ως και καλά οι νεοι Pink Floyd όταν πηγαίναμε εκδρομή και έβαλε στο αυτοκίνητο το παρακάτω κομάτι, Storms Over Still Water απλά ένα εκπληκτικό τραγούδι.....




Το συγκρότημα στη πορεία του πέρασε από πολλές αλλαγές στα μέλη του,  φτάνοντας στη σημερινή του σύνθεση με τους Bryan Josh (guitar, piano, vocals)  Liam Davison (guitar), Iain Jennings (piano), Andy Smith (Bass), Olivia Sparnenn (vocals), Gavin Griffiths (Drums), Anne Marie Hekder. Είδατε τι μπορεί να κάνει ένα laptop και το internet π.χ wiki τα βρίσκεις όλα.

Στους Mostly Autumn έχει αναφερθεί με τα καλύτερα λόγια και ο Rick Wright από τους Pink Floyd το οποίο αποδείκνύει  ότι αξίζουν . Έχουν δημιουργήσει τη δική τους ανεξάρτητη δισκογραφική εταιρία κυκλοφόροντας περιορισμένο αριθμό δίσκων τα οποία πουλάνερ για να καλύψουν τα έξοδα της ηχογράφισης.. Στη συνέχεια κυκλοφορούν και τις retail εκδοσεις που κυκλοφορούν σε εμπορικά καταστήματα είτε από το site τους..

Από τα 9 άλμπουμ που κυκλοφόρησαν έχω ακούσει δύο τρία μόνο, τα άλλα πρέπει κάποια στιγμή να τα βρω στο internet και να τα κατεβάσω ώστε να τα ακούσω και μετά να πάω να τσιμπήσω κανένα.....



Τρίτη, 31 Ιανουαρίου 2012

Cold Progressive Rock

Καλησπέρα στους απανταχού ροκάδες.....

Φαντάζομαι όλοι έχετε φάει το κρύο της αρκούδας, ενώ τη Τετάρτη δίνει ακόμα πιο πολύ κρύο, οπότε προετοιμαστείτε από τώρα. Ντυθείτε σα κρεμμύδι, και αν έχετε αμάξι προτιμήστε το για τις μετακινήσεις σας , γιατί εγώ με τη μηχανή ( bmw ) σήμερα τα είδα όλα από το κρύο. Πάντως όσο ήμουν πάνω στη μηχανή είχα τρελή διάθεση για μουσική και άμα με έβλεπε κανείς στα φανάρια θα με πέρναγε για τρελό αφού μόνο που δε χόρευα πάνω της.

Πάντα πάνω στη μηχανή έχω το hands free συνδεδεμένο για να μη χρειάζεται να βγάζω το κράνος όταν χτυπάει το τηλέφωνο. Έτσι και σήμερα, μόνο που αντί να ακούω ραδιόφωνο προτίμησα να βάλω μια playlist με τραγούδια που είχα στο κινητό. Τώρα τι μπορεί να ήταν αυτά που με έκαναν να έχω φοβερή διάθεση ενώ είχε κρύο;

Η απάντηση θα δοθεί στα παρακάτω τρία βίντεο.

Να σας υπενθυμίσω ότι σε αυτό εδώ το blog ο τίτλος  είναι  progressive rock, αλλά αυτό δε με εμποδίζει να αναφερθώ και σε τραγούδια που μου αρέσουν από άλλες κατηγορίες της rock.



Πολλοί από εσάς ίσως να μην έχετε ξανακούσει για τον Paul Roland έναν Βρετανό ιδιόρρυθμο καλλιτέχνη που έγραφε και βιβλία. Κάντε μία αναζήτηση και θα εκπλαγείτε από τη μουσική του.



Κυριακή, 22 Ιανουαρίου 2012

Sunday in Monastiraki

Καλησπέρα

Κυριακή σήμερα με μία πολύ όμορφη μέρα με ήλιο ότι πρέπει για να βγει κάποιος για καφεδάκι με κανά φιλαράκι ή τη κοπέλα του και να μιλήσουν περί ανέμων και υδάτων. Έτσι έκανα και εγώ σήμερα με το φιλαράκι μου ( ο κλασικός που λέω σε όλα τα άρθρα με το mini cooper ) και πήγαμε για καφέ το πρωί στο Μοναστηράκι αλλά και για δίσκους στον Ζαχαρία. Εγώ δυστυχώς έχω στεγνώσει από χρήματα για αυτό το μήνα αφού μία τα χαράτσια, μία κάτι εφορίες με γονάτισαν οικονομικά. Οπότε απλά έκανα την έρευνα μου (αν και όπως σας έχω ξαναπεί βινύλια δεν έχω πολλά) κυρίως για συγκροτήματα που λατρεύω και θέλω να τα έχω και σε δίσκους. Το φιλαράκι από την άλλη έχει πάνω από χίλια βινύλια και γνωρίζει τα πάντα από ποια είναι π.χ η πιο συλλεκτική έκδοση, ή ποια πρωτοκυκλοφόρησε και όλα αυτά τα σχετικά.

Σήμερα λοιπόν εκείνος αγόρασε δύο βινύλια που δεν ήταν για progressive rock συγκροτήματα αλλά για blues και  ψυχεδέλεια. Είπαμε το παλικάρι ασχολείται με τη ροκ μουσική σε όλες της τις εκφράσεις.

Έτσι λοιπόν απόκτησε δύο δίσκους του Keef Hartley ο οποίος έφυγε το Νοέμβρη που μας πέρασε. Πρόκειται για το Halfbreed από τον οποίο εγώ προσωπικά είχα ακούσει κάποτε στο Zoo στο Χαλάνδρι το Too Much Thinking.
Απλά ταξιδιάρικο....



ενώ ο δεύτερος ήταν το Battle of North West Six από το οποίο είναι και το παρακάτω κομμάτι.



Να ξέρετε ότι εδώ δε θα γράφω μόνο για progressive rock αλλά για οτιδήποτε μου αρέσει.....

Τρίτη, 17 Ιανουαρίου 2012

Amon Duul II

Καλησπέρα progressivades .....

Amon Duul
Amon Duul, άλλο ένα progressive rock συγκρότημα από τη Γερμανία κλασικό εκπρόσωπο του krautrock  με ιστορία σχεδόν σαράντα ετών. Η ιστορία τους πάει πολύ παλιά αφού πρώτα ήταν ως Amon Duul, ένα κομμουνιστικό κίνημα που σκοπό είχε τη χρήση οποιασδήποτε τέχνης για κοινωνικές παρεμβάσεις. Έτσι λοιπόν δημιουργήθηκε και το αντίστοιχο μουσικό κομμάτι της τέχνης αποτελούμενο από πολύ αξιόλογους μουσικούς. Όπως ήταν φυσικό, όταν ήρθε πια η ώρα για ηχογραφήσεις δίσκων, είχε και ώς αποτέλεσμα να εγκαταλειφθεί η ζωή σε κοινόβια όπου ο καθένας τζάμαρε χωρίς να τον νοιάζει το μουσικό αποτέλεσμα. Έτσι δημιουργήθηκαν οι Amon Duul II από τους ανθρώπους που είχαν μουσικές γνώσεις και ήθελαν να εκφράσουν τις μουσικές ανησυχίες τους.

Το ταξίδι τους λοιπόν στη μουσική ξεκίνησε με το Phallus Dai το 1969 αφού ήταν το πρώτο τους album, ενώ δεύτερο ήταν το Yeti το 1970 για μένα ίσως και το καλύτερο τους, ενώ εξίσου καλό είναι και το Tanz Der Lemminge (Dance of the Lemmings)  το 1971. Tο 1972 κυκλοφόρησαν το Carnival in Babylon κάνοντας μια μεταστροφή στη μουσική τους αφού αποτελείται από μικρότερα σε διάρκεια κομμάτια. Στο σύνολο κυκλοφόρησαν 16 album τα οποία όπως καταλαβαίνεται δε τα έχω ακούσει όλα για να προτείνω τι να ακούσετε.

Αυτό που μπορώ να κάνω όμως είναι να απολαύσω μαζί σας δύο κομμάτια που σίγουρα μερικοί ξέρετε ενώ άλλοι μπορείτε να γνωρίσετε.

Archangels Thunderbird 




και  Soap Shop Rock